Suus, een moeder in spagaat

Het is een tijd geleden dat er een verhaal was van Suus. Vandaag kruipt ze weer in haar pen en neemt ze je mee in haar leven. Lees mee over moe zijn, vechten en doorgaan door te blijven vertrouwen. Wil je eerst andere verhalen van haar hand lezen, check dan haar blogs hier

Suus als moeder

Nog niet eerder nam Suus je mee in haar leven als moeder. Een rol die ze met geduld, liefde en toewijding wilt vervullen. Dat lukt ook heel vaak. Totdat ze uitdagingen op haar pad krijgt bij het invullen van haar moederrol. Want hoewel het het mooiste is wat je kan overkomen, hoe mooi en prachtig, een verrijking vaak genoemd, is het ook pittig en confronterend te noemen. Een uitgebluste, verwarde versie van Suus ontstaat bijna spontaan zo af en toe.

Spiegels spiegels spiegels

Met een gevoelige dochter met een behoorlijke dosis levenswijsheid in zich is het aanpoten tijdens de momenten dat ze vastloopt en vanuit een overlevingsmechanisme reageert met woede en schreeuwen. Het zijn dé momenten waarop uit alle hoeken en gaten spiegels lijken te komen voor Suus! Want vanuit Suus d’r eigen overlevingsmechanisme wilt ze haar grenzen keihard stellen, wilt ze gehoord worden en bovenal zich verweren op welke manier dan ook zo nodig. Maar dat gaat niet en daar is de moeder in spagaat. Met haar verleden met agressie en verbaal geweld is het soms heel lastig om bij jezelf te blijven maar ook de ander te zien in haar nood en behoefte wanneer er zoveel woede en geschreeuw is. Het inzicht overviel Suus dan ook niet dat ze zowel voor zichzelf als haar dochter deze pijn moest aankijken. De pijn van het verleden, dat verweer toen niet mogelijk was maar nu ook niet. Zij mocht verder kijken en inzien dat liefde alles zachter maakt. Zo ook haar blik op deze lastige fase in het leven van haar dochter en het gezin.

Vertrouwen komt en gaat

Maar hóé dan, hoe gaat Suus dit voor elkaar krijgen? Die pijn, die belofte notabene die ze zichzelf had gedaan dat ze nooit meer zo tegen zich zou laten praten. Dat geschreeuw en verbaal geweld zou ze nooit meer tolereren. Toch blijft die vraag hoe het voor elkaar te krijgen dat er weer rust in haar dochter komt door haar hoofd spelen. Ze werd perfect gespiegeld en uitgedaagd om zacht te zijn en te blijven voor zichzelf en haar gezin. Maar moeilijk was het. Want ergens wilde Suus weg, weg van de situatie, weg van pijn en herinneringen en weg van de onrust die het met zich mee bracht. Suus is zo ongelooflijk moe en doodop, ze kan bijna niet meer. Vertrouwen is soms ver te zoeken maar heel diep van binnen weet ze dat ze de controle moet loslaten. Ze mag echt vertrouwen op een zachtere aanpak en stroom van energie. Zacht voor zichzelf zijn dus over het verleden en zacht zijn naar haar dochter. Ze hebben allebei, hoe jong ze ook waren en zijn, keuzes gemaakt om te overleven en ze leren nu van elkaar dat ze deze overlevingsmechanismen los mogen laten, in vertrouwen dat een fijner leven volgt.

Verzamel liefde

Suus heeft op haar slechtste momenten haar tranen rijkelijk laten vloeien. Uit wanhoop, uit frustratie, uit moeheid en het niet meer weten of liever gezegd niet meer voelen. Wanneer ze zo uitgeblust en moe was, was haar schild heel laag en was ze dus heel erg bereikbaar voor troostende omhelzingen en opbeurende gesprekken. Ze had een klein maar liefdevol groepje mensen om zich heen verzameld in de loop der tijd en deze mensen zijn er voor haar. Op deze slechtste dagen met mascara doorweekte oogleden, blauwe wallen van slecht slapen en geen make-up traceerbaar is het dat groepje mensen die haar liefde en vertrouwen geven wanneer ze het zelf niet kon vinden.
Gevoed door liefde en gesteund met woorden kijkt Suus haar pijn aan en lukt het haar om beetje bij beetje de controle op haar overlevingsmechanisme los te laten. Wanneer ruimte vrijkomt bij het loslaten komt er tijd om deze ruimte opnieuw te vullen met zachtheid en begrip. Wederzijds begrip welteverstaan. Over hun individueel afgelegde pad en het pad dat zij samen af struinden. Het werd tijd voor een nieuw routeboek.

Herontdekt vertrouwen

Het was prachtig om te zien hoe haar gezichtje opklaarde bij het laatste gesprek nadat de avond ervoor weer een avond was met verdriet en vastlopen. Deze avond was anders dan andere avonden. Suus sloeg een nieuwe weg in tijdens hun gesprek en zij voelde hoe de energie ging stromen. In haar dochter, in Suus, tussen hen en dus ook in het hele gezin. Ze mochten op platte voet gaan staan in plaats van op hun tenen lopen en met vernieuwde energie en vertrouwen gaan ze het routeboek bekijken. Bladzijde voor bladzijde, dag voor dag, van moment tot moment. Wetende dat zachtheid en liefde, gevoed door vertrouwen, hen altijd bij elkaar gaat houden. Want zij zag haar moeder en Suus zag haar dochter, daar in dat ene gesprek tussen twee generaties.

Share This