Amsterdam

Het was het weekend dat ze ging logeren in het huis van haar zus, samen met haar vriend. Haar zus was een weekend weg en ze hadden het huis voor zichzelf. Het zou een weekend worden met stappen in Amsterdam, lang uitslapen en in de stad ontbijten. Maar het werd een ander weekend. Na aankomst en wat drinken aan het begin van de avond werd het Suus al snel duidelijk wat er van haar verlangt werd. Zij moest meer open en vrijuit praten, hij had iets voor haar dat daarbij zou helpen.

Het was dus allemaal een vooruit bedacht plan. Hij had vragen en wilde antwoorden. Hij controleerde heel haar leven al dus wat er nog onduidelijk was en wat hij wilde weten was op dat moment een raadsel. Het brein van hem stond nooit stil dus veel keus had Suus niet, het was nu eenmaal zo dat ze alleen waren in een huis in Amsterdam.

De eerste keer

Na voorzichtig aan vertellen dat het cocaïne was dat haar zou helpen om meer te gaan praten, kwam er meer aansporing. Het zou haar ontspannen en comfortabeler laten voelen, dan konden ze beter praten. Bizar eigenlijk als je erover nadenkt dat een eerste drugs-ervaring meteen cocaïne snuiven is?! Suus had haar twijfels en durfde niet. Dat zei ze ook en daar werd handig op ingespeeld. Toen het inmiddels al donker was kwam toch dat moment dat ze om ging en op haar hurken bij de salontafel haar hoofd voorzichtig voorover boog en diep inhaleerde door het opgerolde briefje van tien gulden. Ze voelde hoe het tintelde en prikte in haar neus. Hoe het achter in haar keel vies smaakte. Ze had het gedaan en wist niet wat ging volgen. Haar hoofd werd licht en op een vreemde manier helder. Er is urenlang gepraat, tot diep in de nacht. Stappen is er niet meer van gekomen.

In de periode die daarop volgt komt er vaker drugs in het spel. Het blijkt na een poosje een manier te zijn om aan de werkelijkheid te ontsnappen. Voor hem maar ook voor haar. Het zijn uren waarin ze ontspant en zich oplaadt, zich begeeft onder mensen en alles even kan vergeten. Geen spanning over met wie ze praat, met wie ze omgaat, niet op haar tenen lopen om hem te behagen. Geen agressie voelen en proberen de energie die er heerst te neutraliseren. Het zijn uren waarin er meer kan dan anders, momenten van rust en plezier. Maar zoals vaak met drugs heeft gebruik ook een keerzijde. De dagen erna ben je niet fit, niet altijd helder en emotioneel minder stabiel. Zo ook hij en dat had zijn weerslag op zijn humeur en gedrag naar Suus toe. Regels werden aangescherpt en consequenties werden heftiger.

In de keuken

Zo was er een avond waarop een gesprek in de keuken uit de hand liep. Hij had het idee dat er niet de waarheid werd verteld waarop Suus uit nood riep; ik spreek echt de waarheid, ik durf mijn handen ervoor in het vuur te steken. Geen handige uitspraak bleek later. Zonder blikken of verblozen was daar de lucifer, de kookplaat en de vlam. En het ergste van alles….Suus die haar handpalm echt in de vlam houdt om maar te bewijzen dat ze eerlijk en oprecht was. Er was een blaar van zo’n 6 vierkante centimeter die onmiddellijk vol stroomde met vocht. Tranen vloeiden over haar wangen. Waar lag de grens? Wat kon ze nou toch doen….wie sloeg die arm om haar heen en zei tegen haar dat het nu genoeg was voor een meisje van 17/18 jaar. Wie nam haar nou toch in bescherming waar ze het zelf niet kon en deed? Ze heeft nog weken met een zere hand gelopen, smoezen verzinnend over waarom die grote pleister daar toch zat.

Maar daar kwam weer een weekend met cocaïne en XTC pillen, de welkome afleiding van verdriet, van stress en vechten tegen de pijn van de klappen en trappen. Het was dan wel niet ideaal, het verdoofde tenminste wel. Voor een avond, een nacht, een weekend.

Wil je meer lezen over het leven van Suus? Kijk dan op www.wings-tears.nl/blog en volg me op facebook!

Lief voor jezelf,

Annemarie

Share This