De opruimgoeroe in Suus,

Oooohhh al weken giert het door mijn lichaam!
Ik voel het, ik merk het aan alles. Ben uit mijn flow en ritme en de agenda is gevuld met punten die weliswaar belangrijk zijn en vaak ook leuk maar niet compleet aansluiten bij wat mijn lichaam en geest nodig hebben. Diep van binnen borrelt het en ben een beetje sneller uit mijn doen, de lont is korter en vonkt sneller!

Wegkijken van wat mijn systeem wilt

Ken je dat…? Je verschuilen achter een lijst met to do punten.
– Als ik mijn vriendinnetje geholpen heb, dan heb ik daarna tijd om…
– Als ik die knutselwerkjes voor school af heb, dan kan ik….
– Als ik de was en strijk weg heb gewerkt, dan heb ik meer rust om….
En daar was ie: De zin die mij al weken bezighield en dwarszat, Joost mag weten waarom!

– Als ik mijn kledingkast heb opgeruimd, dan kan ik verder….

Ik ben zo druk geweest met anderen en voor anderen, met randzaken en futiliteiten, met noodzakelijke dingen en ook met plezier maken…dat ik niet meer luisterde naar wat mijn systeem al een tijdje leek te weten en mij duidelijk wilde maken. Dan kan ik verder. Loskomen van deze gevoelens van vastzitten, weten dat er iets moet en kan en gaat veranderen, gevoelens van niet weten hoe en wat maar wel zeker weten dat het de volgende stap is naar een hoger bewustzijn en meer innerlijke vrijheid en rust. Mooie woorden he…innerlijke vrijheid en rust samen met een hoger bewustzijn. Ik voel meteen iets tintelen en stromen als ik het zo benoem. Zeg jij dat eens hardop…kijk eens wat dat met je doet? Ik voel een hoger bewustzijn, innerlijke rust en vrijheid. Fijn he?!

De onmogelijk lijkende klus

Wat ik al weken wilde doen maar goed wegstopte met to do lijstjes. Dat leek een berg in mijn hoofd, was een heuvel in mijn hart en bleek een gouden vallei in werkelijkheid. Op een dag waarop het bijna 30 graden was had ik geen excuus meer en een helder weten over hoe de dag eruit zou komen te zien; slaapkamer, groot bed, kast opruimen. Ik was gedreven en niets hield mij tegen. Plank voor plank, hanger voor hanger, stapeltje voor stapeltje ging ik verder op mijn ingeslagen pad. Ik had kleding in mijn hand die ik al jaren niet had gedragen. Niets nieuws denk je misschien, zo heeft iedere vrouw wel wat in zijn kast. Waarheid, mee eens…maar ik keek naar de stukken en kon mij er niet mee identificeren. Ik was die vrouw niet meer. Er is zoveel veranderd in de afgelopen jaren! Zoveel groei, zoveel losgelaten, zoveel verruild voor meer passend bij mijn ontwikkelde ziel…. Zonder weemoed ging het ene kledingstuk na het andere kledingstuk op de stapel voor een nieuwe bestemming bij anderen. De klus was na uren passen en beslissen geklaard. Ik kon weer adem krijgen, het voelde letterlijk alsof ik een jas had uitgedaan.

Identificeren, met wie en wat?

Zonder het teveel te analyseren ben ik mij bewust van de verandering die er heeft plaatsgevonden in de afgelopen jaren. Ik geniet van de transformaties die hebben plaatsgevonden. Het verrast mij dan toch nog enigszins te merken dat ik zolang de energie ervan ben blijven vasthouden en omarmen. Zeker in het begin compleet onbewust, naarmate ik bezig was met reflectie en heling nam dat af en wilde ik eraan werken om daar los van te komen. Nu is de tijd rijp om te genieten van het hier en nu, ook in de periode van vernieuwde situaties en indrukken, veranderende energie en bijbehorende veranderingen op zielsniveau. In de tijden dat het intern bij mij weer mag verschuiven, zoals nu met zulke indrukwekkende opruimsessies, merk ik bij mijzelf een mate van wiebelig zijn, mijzelf weer even moeten hervinden. Alsof je een schuddebol met sneeuwvlokjes schudt en ieder vlokje weer een nieuw plekje vindt. En dat van één zo’n opruimsessie? Jazeker! Want kleding, schoenen en make-up dragen bij aan hoe ik mij zie, hoe ik mijzelf wil presenteren naar buiten toe, hoe ik mij voel. Kortom wie ik bén. En als je zoveel wegdoet uit een bepaalde periode dan kan het bijna niet anders dan dat dat iets doet met je systeem, met mijn systeem. En dat voelde als een gouden vallei toen ik de laatste stapel teruglegde.

De opruimgoeroe in Suus, het vervolg…

Nu de eerste schuddebol-sneeuwvlokjes op hun nieuwe plek liggen en er afscheid is genomen van de bergen kleding door het ook daadwerkelijk het huis uit te doen, komt er weer wat stroming in mijn systeem. Wiebelig nog wel maar oh zo gedreven in beter luisteren naar wat lichaam en geest mij ingeven. Er is een wereld van verschil in hoe ik mij voel maar dat ik nog niet klaar ben met opruimen, herverdelen en opnieuw richting geven aan mijn leven vertel ik binnenkort in mijn volgende blog!

Lief voor jezelf,
Wings & Tears,

Annemarie Derickx Lodder

Share This